Komunikat GIS w sprawie zakażeń Hantawirusem

W ramach międzynarodowego nadzoru epidemiologicznego, GIS otrzymał zgłoszenie ogniska choroby zakaźnej prawdopodobnie wywołanej przez wirusy z grupy hanta na statku pasażerskim płynącym Argentyny do Republiki Zielonego Przylądka pod banderą Holandii. Do chwili obecnej zarejestrowano prawdopodobnie dwa przypadki śmiertelne oraz nieustaloną liczbę osób zakażonych w ciągu ostatnich trzech tygodni.

U chorych wystąpiła gorączka, u niektórych wystąpiły objawy żołądkowo-jelitowe i skrajne osłabienie oraz niewydolność oddechowa. U jednego z pacjentów udało się potwierdzić zakażenie hantawirusem. Po dotarciu statku do docelowej destynacji odpowiedzialność za dalsze dochodzenie w sprawie ogniska zostanie przejęta przez władze Republiki Zielonego Przylądka przy wsparciu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Na pokładzie znajdowały się osoby różnej narodowości, trwa dochodzenie epidemiologiczne celem ustalenia źródła zakażenia i dróg przenoszenia.

Źródła zakażenia hantawirusami

Źródło zakażenia hantawirusami stanowią najczęściej gryzonie (każdy z serotypów wirusa ma swoisty dla siebie rezerwuar w pospolitych gryzoniach). Wirus obecny jest w moczu, odchodach i ślinie zakażonych gryzoni. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do przeniesienia wirusa z człowieka na człowieka przy bliskim kontakcie z chorym. Wrota zakażenia u człowieka stanowią górne drogi oddechowe, przewód pokarmowy, czy naruszenie ciągłości tkanek.

Występowanie zakażeń na świecie

Zakażenia hantawirusami występują na całym świecie, w tym także w Polsce. Najbardziej narażeni są rolnicy, żołnierze czy turyści, z uwagi na zwiększone ryzyko styczności z gryzoniami lub ich odchodami.

Objawy zakażenia i leczenie

Do kryteriów nasuwających wystąpienie zakażenia zalicza się: ostry początek choroby, temperatura ciała powyżej 37,8 st. C, bóle brzucha, karku i głowy, wzrastający poziom kreatyniny w surowicy krwi, wielomocz, białkomocz lub krwiomocz. Najgroźniejszym powikłaniem jest wystąpienie krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zakrzepów naczyniowych. Nie istnieje specyficzne leczenie zakażenia – leczy się je objawowo. Nie ma także szczepienia przeciwko hantawirusom.

Okres wylęgania choroby trwa średnio 12-16 dni, ale może się wahać od 5 do nawet 42 dni. Przebieg choroby bywa też lekki, bez konieczności hospitalizacji, zdarzają się również przypadki zakażeń bezobjawowych. Przeciętnie chory hospitalizowany jest przez dwa miesiące, lecz całkowita rekonwalescencja może trwać znacznie dłużej.

Śmiertelność waha się w granicach 0,5% do 6%, a bez zastosowania leczenia objawowego może sięgać nawet 30%.

Źródło: Główny Inspektorat Sanitarny